Kim Van Hoecke

MONDHYGIËNIST

KIM VAN HOECKE

Het beroep van mondhygiënist is een nieuw gezondheidszorgberoep in België. Eind juni 2019 behaal ik mijn diploma, en daardoor behoor ik tot de eerste lichting afgestudeerde mondhygiënisten. Spannend wel. Wij zijn de pioniers, zowel in de opleiding als in het vak. Alle ogen zijn op ons gericht. Wij baanden de weg voor de studenten die na ons komen.

Mondzorg is een driejarige bacheloropleiding aan de hogeschool. Aan de Arteveldehogeschool, waar ik studeer, zijn we met 110 studenten gestart en studeren we met een 30-tal af. Ik kan verzekeren dat het een heel gemotiveerde groep is die staat te popelen om aan de slag te gaan. Samen met de afgestudeerde mondhygiënisten van Leuven en de pas opgerichte beroepsvereniging gaan we proberen een pad te effenen voor de mondhygiënisten die na ons komen.

Of ik moet uitleggen wat een mondhygiënist doet? Elke dag. Onze opdracht bestaat erin om het preventieve luik in de tandheelkunde uit te voeren, terwijl de tandarts zich meer op het curatieve zal focussen. We voeren controles uit, doen reinigingen, bekijken samen met de patiënt hoe de ideale mondzorg na te streven of hoe die te behouden. Dat gebeurt in nauwe samenwerking met de tandarts, parodontoloog, verpleegkundige … Samen zorgen we ervoor dat de mondgezondheid van de patiënten wordt bevorderd en dat de patiënt een ideaal mondzorgtraject krijgt. De meerderheid van de tandartsen zijn enthousiast met die samenwerking, waardoor zij kansen zien om zich meer te focussen op andere zorgen, zoals conserverende en prothetische behandelingen. Een kleine groep bekijkt ons zeer kritisch en ziet ons eerder als een bedreiging, maar ja, iets nieuw schrikt altijd een beetje af. Ook de patiënt zal aan ons moeten wennen, hoewel dat op stage zeer goed verloopt.

In België, en zeker in Vlaanderen, is er een tekort aan tandartsen. Door het mondzorgtraject moet de patiënt jaarlijks op controle om zijn volledige terugbetaling te behouden. Door minstens eenmaal per jaar zijn gebit te laten controleren, behoudt hij zijn normale terugbetaling. Door het groeiend tekort aan tandartsen, de toename aan complexe behandelingen en het mondzorgtraject neemt bij vele tandartsen de werkdruk en wachtlijsten toe. Als je naar de tandarts belt voor een afspraak, moet je vaak lang wachten waardoor de kans groot is dat je probleem soms verergert. Vandaar de nood aan mondhygiënisten om de preventie op te nemen. Daardoor zullen patiënten sneller opgevolgd kunnen worden, problemen sneller erkend worden en indien er pathologie aanwezig is, zij ook sneller bij de tandarts verzorging krijgen. 

Mondhygiënisten kunnen aan de slag in een tandartsenpraktijk, een ziekenhuis, een woonzorgcentrum, maar kunnen zich ook zelfstandig vestigen. Zelf ga ik na mijn studies werken in de praktijk van mijn papa, die tandarts is in zijn solopraktijk. En daarnaast nog één of meerdere dagen in een groepspraktijk.

Het feit dat ons beroep nieuw is, leefde enorm bij mij en mijn medestudenten. We zijn tijdens de opleiding op een aantal kinderziektes gebotst. Zo moesten we op een bepaald moment onze stage in het UZ Gent beëindigen, door problemen met het KB. Het KB78 was nog niet aangepast aan de komst van ons beroep zodat we wettelijk niet in de mond van de patiënt mochten werken, ook niet onder begeleiding van tandartsen in het UZ Gent. Dat verhoogde de stress en de onzekerheid bij ons, want het behalen van een opgelegd aantal uren stage kwam mogelijks in het gedrang. Het was bang afwachten. Er zijn nog steeds enkele vraagtekens, maar ondertussen is het KB78 aangepast en nieuwe problemen zullen gaandeweg worden opgelost. 

Tijdens mijn opleiding ben ik geschrokken van een algemeen slechte mondgezondheid, en dat terwijl er zoveel tools op de markt zijn om je tanden en tandvlees tiptop in orde te houden. Het probleem is dat mensen vaak niet weten hoe ze die moeten gebruiken. Denk bijvoorbeeld aan de interdentale borstels. Daar zit een ondersteuningsnood in die wij kunnen opnemen. Er is nog veel werk om preventie op een niveau hoger te brengen…