OPEN BRIEF VAN IDA VERLEYEN, ALGEMEEN DIRECTEUR GZA ZORG EN WONEN

De zorghelden werken enkel nog in de ziekenhuizen

november 2020

De ouderenzorg is letterlijk verslagen. Er volgen opvallend weinig reacties op het bericht van minister Vandenbroucke die het voorbije weekend een aanmoedigingspremie beloofde voor de federale zorgverlener. De meeste directeurs van woonzorgcentra zijn wellicht te boos of te moe om nog te reageren.

Nochtans zijn de medewerkers in de ouderenzorg cruciaal in het bestrijden van Covid-19. Ze moeten de verhoogde zorgvraag opvangen, zorgen voor het sociaal en mentaal welbevinden van bewoners, families steunen en inspringen voor de vele zieke collega’s. Zolang hiertegenover een duidelijke waardering vanuit de samenleving en de bevoegde overheden staat, is er een kans dat dit zal lukken.

Helaas worden we opnieuw geconfronteerd met de verdeeldheid in België die ook tijdens de eerste
coronagolf duidelijk voor problemen zorgde. We zijn allemaal zorgmedewerkers, maar voor de politiek en
de publieke opinie werken de zorghelden vandaag alleen nog in de ziekenhuizen. Het beleid dreigt op dit
moment letterlijk mensen onderuit te halen. Waar blijven de structurele veranderingen en
toekomstperspectieven?

De voorbije dagen werd er bijna victorie gekraaid omdat de federale overheid 200 miljoen extra uittrekt om het zorgpersoneel een blijk van waardering te geven. Een mooie eindejaarspremie voor onze zorghelden, bovenop de fondsen die deze zomer werden aangekondigd. Ruim 400 miljoen van het Zorgpersoneelsfonds voor 2020 en de bestendiging van maar liefst 600 miljoen in een nieuw federaal, historisch akkoord. Consumptiecheques, aanwerving van extra medewerkers, substantiële loonsverhoging, verbetering van de werkomstandigheden… de zorgsector zit zowaar in de lift!

Vergeef me het cynisme, maar ik ben kwaad. Want van deze federale maatregelen zien de zorgmedewerkers van de woonzorgcentra niets! Geen extra premies, geen nieuwe collega’s, geen structurele verbeteringen. We worden eenvoudigweg vergeten. Bijna 100.000 medewerkers die sinds 2014 onder Vlaamse bevoegdheid vallen, genieten niet van deze goednieuwsshow.

De Vlaamse regering gaf de afgelopen maanden te kennen dat ze alles wilden inzetten op een nieuw sociaal akkoord, het zogenaamde VIA6. Resultaat op heden? De onderhandelingen zijn vastgelopen. Terwijl de crisis hard toeslaat in de woonzorgcentra. Getuige daarvan het opvallend rapport van Amnesty International dat spreekt over een schending van de mensenrechten. De praktijk van sociale isolatie, gebrek aan hygiëne, ondervoeding… worden bijna als kenmerkend voor de sector aanvaard.

Amnesty International geeft namelijk ook aan dat zij mee ijveren voor een duidelijk signaal en sterk akkoord voor onze Vlaamse woonzorgcentra. Ik hoop dat vooral dit blijft hangen.

Uiteraard gaat het soms erg fout, maar mag er alstublieft nog nuance zijn? GZA Zorg en Wonen en vele andere woonzorgcentra doen er werkelijk alles aan om zulke extreme situaties te voorkomen. Wat wel zeker is, is dat bij een gebrek aan middelen met in de eerste plaats een tekort aan voldoende gemotiveerd zorgpersoneel, de kwaliteit van zorg in het gedrang komt.

Laat dit nu net de bekommernis zijn van de voorbije jaren. De noodkreten uit de sector waren ook vóór corona zeer duidelijk. Hoe krijgen we deze situatie weer recht en wat doet dit met de medewerkers die momenteel het beste van zichzelf hebben gegeven?

Vlaamse Regering: neem uw verantwoordelijkheid! Vlaamse pers: herleid de negatieve verhalen niet tot gangbare praktijken. U draagt een verpletterende verantwoordelijkheid in de publieke opinie over ouderenzorg.

Lieve medemens, kom eens langs wanneer het terug kan en vorm u een juist beeld van onze sector. Als we onze medewerkers een betere waardering kunnen geven, zullen er vernieuwingen en verbeteringen mogelijk worden. Ideeën te over! Laten we constructief en samen werken voor de ouderen van vandaag, en die van  morgen.